Historia
Wieża widokowa

Wieża widokowa w Mirsku powstała w starej wieży ciśnień, której historia zaczyna się w latach 1887 – 1890. Zaprojektował ją mistrz budowlany O. Jaekiel. Parter wykonano z kamienia bazaltowego zakończonego gzymsem pokrytym dachówką ceramiczną. Kolejne 7 pięter to cegła licówka a grubość muru od 45 do 60 cm. Do poziomu pokrycia hełmu wieży tynk nakrapiany. Wieża zwieńczona jest więźbą dachową drewnianą, wielospadową, ośmioboczną pokrytą dachówką ceramiczną. Całkowita wysokość wieży to 37,5 metra. Monolityczny strop do obsługi zbiornika na wodę oparty na stalowych belkach. Klatka schodowa początkowo drewniana wymieniona została podczas remontu (2010 – 2013) na stalowo – kratową. Wieża od początku swojego istnienia miała za zadanie podniesienie ciśnienia w wodociągu grawitacyjnym  w miejscowości Krobica. Nocą gdy pobór wody był mniejszy a nawet ustawał zbiornik umieszczony na szczycie wieży jedną rurą był napełniany pompą znajdującą się w przyziemiu. W ciągu dnia dwie rury uzupełniały zapotrzebowanie miasta na wodę w sposób grawitacyjny. Wieża użytkowana była zgodnie z przeznaczeniem do końca lat 70 XX wieku. Podczas wspomnianej przebudowy w latach 2010 – 2013 usunięto zbiornik wodny i powstał taras widokowy z panoramą 380 st. Wieża ciśnień jest udostępniona do zwiedzania od 2014 roku. Projekt rewitalizacji wieży ciśnień na wieżę widokową realizowany był w partnerstwie z Jelenią Górą, Kowarami, Janowicami Wielkimi oraz ze Świeradowem-Zdrojem. Projekt „ZOBACZYĆ KRAJOBRAZ – DOTKNĄĆ PRZESZŁOŚĆ” – wykorzystanie potencjału kultury i dziedzictwa przeszłości na terenie Subregionu Karkonosze i Góry Izerskie – współfinansowany przez: 1) Unię Europejską w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013 w ramach Działania 6.4. (partnerstwo) 2) Gminę Mirsk.